Dostał się do niemieckiej niewoli, z której uciekł z pociągu transportującego jeńców w okolicach stacji Malinówka. Dotarł do Kijowa, a potem do Moskwy i Niżnego Nowogrodu. W 1918 włączył się w prace polskich struktur podziemnych w Moskwie i Niżnym Nowogrodzie, został aresztowany przez bolszewików i w lipcu 1918 uwięziony. Przetrzymywano go w więzieniu w Moskwie i obozach w Pawłowskim Posadzie (gdzie mało co nie został rozstrzelany) i w Kożuchowie – skąd zbiegł. Pieszo i pociągiem dotarł do Mińska i do Tarnowa, gdzie 30 grudnia 1918 zameldował się w 24 Pułku Piechoty dowodzonym przez mjr. Popowicza. 18 marca 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z 1 marca 1919 podporucznikiem piechoty i jednocześnie przeniesiony do 1 Pułku Piechoty LegionówDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919 roku, poz. 1149.. W Zegrzu, jako dowódca kompanii karabinów maszynowych szkolił żołnierzy pułku. 6 czerwca 1919 został przeniesiony do 24 ppDz. Rozk. Wojsk. Nr 71 z 28 czerwca 1919 roku, poz. 2300..