Walka o powrót do władzy W 1920 roku Cao Rulin pełnił funkcję mediatora w . Jego postawa cechowała się stronniczością na korzyść dawnych współpracowników. W trakcie rozmów zaskarbił sobie wrogość Wu Peifu z , gdy zasugerował jego dymisję. Ponieważ konflikt zakończył się porażką kliki Anhui, Cao próbował przejść do obozu zwycięzców z klik Zhili i . Na przełomie kwietnia i maja 1921 zapewnił sobie powrót do sfer rządzących. Cao zobowiązał się do wynegocjowania od Japończyków kolejnych pożyczek w zamian za port w Zhili. W związku z tym uzyskał obietnicę posady ministra łączności. Plany te zostały jednak storpedowane przez prasę. Ataki medialne powtórzyły się po upływie pół roku, kiedy Cao Rulin otrzymał posadę komisarza do spraw propagowania przemysłu.
Kolejna fala agresywnej retoryki została zainspirowana przez Wu Peifu. Początkowo atakował on członków kliki Anhui, a po zwycięstwie w również polityków powiązanych z Fengtian. W obu przypadkach Cao stał się jednym z głównych celów, latem 1922 roku z powodu obaw o swoje bezpieczeństwo schronił się w japońskiej koncesji w Tiencinie. Ataki na polityków kolaborujących z Japonią powtarzały się też w retoryce zwolenników Sun Jat-sena, zarówno z Kuomintangu, jak i z Komunistycznej Partii Chin.