Celował w nich między innymi Wang Jingwei, który sam później współpracował z Japonią.
Cao w dalszym ciągu obracał się w sferze polityków, jednak jego reputacja blokowała mu karierę. Informacje o rozgrywkach politycznych przekazywał swoim japońskim przyjaciołom, takim jak Rihachirō Banzai, Shin'ichirō Funatsu, Shigeru Yoshida czy . Sytuacji nie zdołał poprawić nawet powrót Duana do władzy w listopadzie 1924 roku.
Od 1917 roku pracował w Chińsko-Japońskiej Kompanii Rozwoju Przemysłu, działającej głównie jako pośrednik japońskich pożyczek. Wypracowywał też harmonogram ich spłacania, który jednak nie był dotrzymywany przez władze w Pekinie. Stanowisko utracił po zwycięstwie Kuomintangu.
Pod rządami Kuomintangu Po dojściu do władzy Kuomintangu Cao Rulin skupił się wyłącznie na interesach gospodarczych. Zajmował wysokie stanowiska w przedsiębiorstwach finansowych dawnych swoich protegowanych. Sam posiadał znaczne udziały w kopalniach Liuhegou i Jingxing. Za sprawą Wu Dingchanga zaproszony do uczestnictwa w konferencji w Lushan. Do aktywności politycznej powrócił po incydencie mandżurskim. Cały czas nastawiony projapońsko, dążył do załagodzenia sporów pomiędzy sąsiadami, nie popierając jednakże japońskiej agresji.