Zakładamy, że media są niemagnetyczne (tj. μ0), co zwykle stanowi dobre przybliżenie przy częstotliwościach optycznych (i dla mediów przezroczystych przy innych częstotliwościach); wtedy impedancje falowe są określane wyłącznie na podstawie współczynników załamania światła i
gdzie: jest impedancją charakterystyczną próżni oraz Dokonując podstawienia otrzymujemy równania wykorzystujące współczynniki załamania:
Druga postać ww. równań bierze się z eliminacji po użyciu prawa Snelliusa i jedynki trygonometrycznej.
Z zasady zachowania energii można znaleźć przepuszczony strumień promieniowania (moc) lub irradiancję (moc na jednostkę powierzchni) wprost jako część mocy padającej, która nie zostaje odbitaHecht, 1987, s. 102.:
oraz
Należy zauważyć, że ww. irradiancje są mierzone w kierunku normalnym do granicy ośrodka; tak mierzy się w typowych doświadczeniach;