można je uzyskać z irradiancji w kierunku fali padającej lub w kierunku fali odbitej (danej przez wielkość wektora Poyntinga fali) pomnożonej przez dla fali pod kątem do kierunku normalnego (lub równoważnie biorąc iloczyn skalarny wektora Poyntinga z wektorem jednostkowym normalnym do powierzchni granicy ośrodka)Lektury Bo Serneliusa, strona główna, patrz szczególnie Lecture 12 (ang.).Born & Wolf, 1970, s. 40, równania (20), (21)..
W wielu praktycznych zastosowaniach skupia się uwagę na świetle naturalnym, które można określić jako niespolaryzowane, a znaczy to tyle, że strumienie promieniowania (moce) polaryzacji i są równe; stąd wypadkowy współczynnik odbicia materiału jest średnią z dwóch współczynników odbicia:
W aplikacjach o małej precyzji opisujących niespolaryzowane światło np. w grafice komputerowej, zamiast obliczeń wypadkowego współczynnika odbicia dla każdego kąta, stosuje się przybliżenie Schlicka.
Przypadki szczególne Padanie normalne W przypadku kąta padania nie ma różnicy między polaryzacją i Zatem współczynnik odbicia upraszcza się do:
Dla zwykłego szkła w powietrzu współczynnik odbicia mocy przy padaniu normalnym może wynosić około 4% (albo 8% dla obu stron tafli szkła).