W kolejnych latach publikowała powieści obyczajowe: „Kariera Haneczki” (1931, wznowienie 1934), „Skłamane szczęście” (1933), a także krótkie eseje na temat wychowania m.in. cykl „Zanim klamka zapadnie” publikowane na łamach „Bluszczu”. Równocześnie pracowała jako przedstawicielka Urzędu Emigracyjnego, z czym wiązały się jej liczne podróże zagraniczne, z których przysyłała korespondencję, które publikował „Bluszcz”. W tym okresie wyraźnie zauważalna jej fascynacja morzem. W 1934 opublikowała powieść „Błękitne pogranicze” oraz zbiór opowiadań marynistyczne pod wspólnym tytułem „Powrót na Bałtyk”. Rok później ukazał się reportaż o Gdyni „Miasto na żaglach”, który zadedykowała wicepremierowi Eugeniuszowi Kwiatkowskiemu. W połowie lat 30. XX wieku ukazały się drukiem „Godzina bije”, „Trzy przygody” oraz powieść dla dzieci „Przygody Zosi Afrykanki”.

Po wybuchu II wojny światowej mieszkała w Warszawie, a od 1941 w Otwocku. Podczas powstania warszawskiego była sekretarzem Komitetu Pomocy Społecznej.