Załęski podczas swojej pracy w kasie chorych zasłynął ostrą krytyką lekarzy, którzy jego zdaniem nie potrafili dopasować się do rzeczywistości i wymogów reformy.

Warmińsko-Mazurska Kasa Chorych za jego zarządzania i w wyniku pilnowania skrupulatnie budżetu stała się jedną z dwóch kas w Polsce, które nie miały długów.

W wywiadzie dla Gazety Wyborczej z 11 stycznia 1999 roku o trudnej reformie służby zdrowia Załęski mówił: „Trzeba podkreślić, że kasy nie dążą do zamykania szpitali. Wszystko jednak zależy od pacjentów – to oni wskażą jednostki, które utrzymają się na rynku. Będę powtarzał to do znudzenia: im więcej pacjentów, tym więcej popłynie pieniędzy z kasy."

Załęski był zwolennikiem ścigania sądowego wszystkich wypadków marnotrawstwa pieniędzy przeznaczonych na leczenie i zwracania kosztów leczenia kasom chorych takich, jak na przykład, kosztów leczenia ofiar pobić, poszkodowanych w kolizjach drogowych spowodowanych przez pijanych kierowców oraz właścicieli zakładów pracy, w których dochodziło do wypadków na skutek rażącego łamania przepisów BHP.