Dowódca Sanitarnego Batalionu Kobiecego, pełniła obowiązki lekarza batalionu i dowództwa taborów w randze podporucznika. Członkini Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej , uczestniczyła w akcjach polskiego ruchu oporu, za co pod koniec 1942 roku została aresztowana i w styczniu 1943 przetransportowana do obozu koncentracyjnego w Majdanku koło Lublina, gdzie zorganizowała szpital dla kobiet (tzw. rewir). 13 kwietnia 1944, w związku z likwidacją Majdanka, trafiła do transportu do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. W efekcie likwidacji tego z kolei obozu, 17 stycznia 1945 wzięła udział w marszu śmierci do Ravensbrück, skąd w marcu 1945 przeniesiono ją do obozu Neustadt-Glewe (KL), gdzie doczekała wyzwolenia. Potem powróciła na stanowisko ordynatora w szpitalu radomskimDziewanowski-Stefańczyk, 2026, strona 61.

Autorka książki zatytułowanej "Gdy myśli do Majdanka wracają" (1970, Wyd. Lubelskie;