wyd. z 2022 "Gdy myśli do Majdanka wracają: wspomnienia lekarki z obozu koncentracyjnego w Lublinie". Prószyński i S-ka, Warszawa)Katalog Biblioteki Narodowej.
Zmarła 16 sierpnia 1974 roku w Warszawie. Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w grobie rodzinnym Juraszków (kwatera 243, rząd 6, grób 7–8).
Życie rodzinne Od 1919 do 1923 była żoną Waldemara Jerzego Szwarcbarta. Miała z nim córkę Zofię. Po rozwodzie poślubiła lekarza okulistę Zygmunta Perzanowskiego, który w 1940 padł ofiarą zbrodni katyńskiej w CharkowieDziewanowski-Stefańczyk, 2026, strona 59.
Upamiętnienie Nazwisko Stefanii Perzanowskiej zostało uwiecznione na tablicy zasłużonych Polaków umieszczonej przy bramie św. Honoraty – głównej bramie wejściowej na cmentarz Powązkowski. Z kolei Miejska Rada Narodowa w Radomiu nadała uchwałą z dnia 29 marca 1985 roku jednej z ulic w pobliżu Szpitala Wojewódzkiego jej imię.
W Muzeum na Majdanku znajduje się pokaźna kolekcja jej listów, notatek, dokumentów i pamiątek. W 2026 roku na wystawie „Głosy, które nie milkną” zaprezentowano biografie Stefanii Perzanowskiej.