Podobnie jak w przypadku Sarghitmisza Hasan próbował uprzedzić bunt, lecz tym razem poniósł porażkę. W starciach jakie wybuchły po próbie aresztowania Jalbughi zwolennicy sułtana zostali pokonani, a on sam ostatecznie ujęty i zamordowany w dniu 17 marca 1361. "Zabójstwo to dokonane przez mameluka na osobie władcy, na którego dworze wychował się, było zbrodnią nie mającą sobie równej w dziejach sułtanatu mameluków".
Po śmierci Hasana władzę przejęła grupa mameluckich emirów, która ustanowiła marionetkowym sułtanem syna Al-Muzaffara Hadżdżiego (1346 - 1347), szesnastoletniego Al-Mansura Muhammada (1361 - 1363). Jalbugha wraz ze swoim towarzyszem z korpusu chassakijja, Tajbughą at-Tawilem, był najważniejszym członkiem nowej oligarchii, co objawiło się m.in. w fakcie, że objął on kluczowe stanowisko głównodowodzącego armii (atabak al-asakir). Pierwsza poważna próba dla nowego reżimu przyszła latem 1361 gdy bunt podniósł namiestnik Damaszku Bajdamur al-Charizmi. Jednak sama demonstracja potęgi egipskiej armii w Syrii wystarczyła do tego by rebelianci zaczęli masowo dezerterować i już w sierpniu sytuacja została opanowana. Jesienią 1361 Jalbugha poślubił wdowę po Hasanie, Tulubaj, co było wstępem do przejęcia jego gwardii. W sumie, opierając się m.in.