Ulica Eugeniusza Geta-Stankiewicza – ulica położona we Wrocławiu na Starym Mieście, w jego części nazywanej Nowym Miastem. Łączy ulicę Jana Ewangelisty Purkyniego z placem Polskim i bulwarem Xawerego Dunikowskiego stanowiącym w tym miejscu fragment Promenady Staromiejskiej. Ulica ma 91 m długości.
Historia Na wschód od ulicy usytuowana była cegielnia. Stąd od 1403 r. określana była nazwą by den czigelschewnen czyli Ceglana, podobnie jak pobliski plac Polski, a ówcześnie Ceglarski. Później prawdopodobnie powstały kolejne cegielnie, a także prowadzono wyrób garnków. Z 1372 r. pochodzi wzmianka o sporze między miastem a biskupem o teren tu położony.
Do 1807 r. teren ten położony był w obrębie fortyfikacji miejskich. Znajdowała się tu Brama Ceglarska, która powstała w XIV wieku, kolejno przebudowana w 1535 r., a w 1585 r. wyburzono basteję. Później na wschód od ulicy zbudowano w latach 1586-1589 się Bastion Ceglarski. Od tego roku rozpoczęto ich rozbiórkę, a na północ od ulicy wzdłuż brzegu rzeki Odry urządzono Promenadę Staromiejską, ze wzgórzem widokowym urządzonym na reliktach bastionu, obecnie Wzgórze Polskie, zapewniające widok na panoramę historycznej zabudowy Ostrowa Tumskiego.