Był członkiem kadry podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen w 1936, jako rezerwowy nie wystąpił w żadnym spotkaniu.
W okresie II Rzeczypospolitej był sportowcem wszechstronnym. Jego ulubioną dyscypliną był hokej na lodzie, którą uprawiał w porze zimowej. Celem utrzymania kondycji fizycznej przez cały rok (w tym masy ciała ok. 72 kg) w pozostałych porach roku uprawiał piłkę nożną w porze letniej, a poza tym lekkoatletykę (np. rzut dyskiem, skok o tyczce), tenis, gry sportowe, pływanie, narciarstwo, piłkę ręczną, koszykówkę.
W czasie II wojny światowej reprezentował barwy Dynama Kijów i Dynama Lwów (1939-1941). Po zakończeniu wojny w ramach repatriacji wyjechał z Kresów Wschodnich, po czym wraz z żoną zatrzymał się u jej znajomych w Tarnowie, zaś później zamierzali udać się dalej na zachód. Z ciekawości pojawiał się na stadionie miejscowej Tarnovii, gdzie został zachęcony przez profesora gimnazjalnego Zdzisława Nowaka do pokierowania reaktywacją sportu. Ostatecznie osiadł w tym mieście i został trenerem piłkarzy Tarnovii sukcesywnie podnosząc poziom zawodników i drużyny. W edycji mistrzostw okręgowych edycji 1946 kierowana przez niego zespół uznał wyższość Wisły Kraków.