Chestera Nimitza zbliżyły się do środkowej części Oceanu Spokojnego, zdobywając Wyspy Gilberta, niektóre z Wysp Marshalla i większość Marianów, omijając wiele garnizonów japońskiego wojska i pozostawiając ich bez źródeł zaopatrzenia, militarnie bezsilnych.
Samoloty bojowe startujące z lotniskowców już prowadziły naloty przeciwko Japończykom na Filipinach, zwłaszcza stacjonującym na lotniskach wojskowych. Oddziały armii amerykańskiej i armii australijskiej pod dowództwem gen. Douglasa MacArthura, Najwyższego Dowódcy Teatru Operacyjnego Południowo-Zachodniego Pacyfiku, opanowały, albo odizolowały i ominęły całą armię japońską na Nowej Gwinei i na Wyspach Admiralicji. Przed inwazją na Filipiny najdalej na północ wysuniętą zdobyczą MacArthura było Morotai w Holenderskich Indiach Wschodnich, zajęte w dniach 15–16 września 1944 roku. Była to jedyna baza MacArthura, z której bombowce obejmowały zasięgiem południowe Filipiny.
Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych, Korpus Piechoty Morskiej i oddziały Armii, a także siły australijskie i nowozelandzkie pod dowództwem adm. Nimitza i adm.