Uzyskał od niego obietnicę, iż Korpus Czechosłowacki nie przeszkodzi w przeprowadzeniu przewrotu, po którym na Syberii zostanie powołana dyktatura wojskowa. Był jednym z organizatorów przewrotu 18 listopada 1918 r., po którym wielkorządcą Rosji ogłosił się adm. Aleksandr Kołczak i powstał jego rząd, pracujący w Omsku – Rząd Rosyjski. Wiktor Piepielajew stanął na czele departamentu milicji w jego ministerstwie spraw wewnętrznych, zaś 28 kwietnia 1919 r. powierzono mu kierowanie tym ministerstwem.
W związku z pogarszającą się sytuacją rządu Kołczaka w 1919 r. – po kontrofensywie Armii Czerwonej w maju-czerwcu tego roku, a następnie utracie Permu, Jekaterynburga i Czelabińska – w październiku 1919 r. Piepielajew zaczął rozważać możliwość dokooptowania do Rządu Rosyjskiego przedstawicieli umiarkowanego skrzydła eserowców. Jednak na nieoficjalnym spotkaniu z eserowcem Jewgienijem Kołosowem usłyszał od niego, że Partia Socjalistów-Rewolucjonistów oczekiwała nie tylko demontażu kołczakowskiej dyktatury wojskowej, ale też stworzenia zupełnie nowych struktur rządowych, bez udziału ludzi najbliższych Kołczakowi, w tym w pierwszej kolejności samego Piepielajewa.