10 listopada 1919 r., na godziny przed zdobyciem Omska przez nacierającą od zachodu Armię Czerwoną Piepielajew opuścił miasto, podobnie jak inni ministrowie rząd Kołczaka i on sam. 23 listopada 1919 r. oficjalnie objął obowiązki nowego premiera Rządu Rosyjskiego, zastępując Piotra Wołogodskiego. Rekonstrukcja rządu miała przekonać obecne na Syberii ugrupowania socjalistyczne wrogie bolszewikom do współpracy z białymi. Piepielajew sądził również, że adm. Kołczak powinien zrzec się tytułu wielkorządcy i opuścić Syberię, gdyż w przeciwnym razie nowy rząd nie uzyska społecznego poparcia. W rozmowie z Kołczakiem nie zasugerował mu jednak takiego rozwiązania.

Piepielajew nie zdołał pozyskać eserowców ani mienszewików do współpracy; obydwa stronnictwa jeszcze w listopadzie utworzyły w Irkucku własne Centrum Polityczne. Kołczak nie godził się, by Piepielajew podjął poważne negocjacje z Centrum Politycznym w sprawie ewentualnego podziału władzy, sugerując zamiast tego nawiązanie bliższych kontaktów z Japonią, by odbudować rządy i wojska białych na Dalekim Wschodzie. W dniach 8-9 grudnia 1919 r. Piepielajew razem z bratem Anatolijem, generałem w wojskach Kołczaka, usiłował wymusić na admirale podpisanie zgody na zwołanie soboru ziemskiego, wszechsyberyjskiego ciała ustawodawczego.