Urzędujący starosta sanocki Leon Studziński powołał komitet ratunkowy.
W czasie pożarów urząd burmistrza Sanoka sprawował Jan Okołowicz. Wobec bezradności władzy wykonawczej w mieście tj. zarządu gminy Sanoka starosta Studziński dokonał zawieszenia działalności tego organu. Decyzjami Namiestnictwa i starosty została rozwiązania Rada Miejska i mianowano komisarza. Jeszcze w 1872 przeprowadzono wybory nowej rady miejskiej. Dokonała ona wyboru nowego burmistrza miasta, którym został Cyryl Jaksa Ładyżyński.
Podczas drugiego z pożarów, wobec niemożności samodzielnego zahamowania ognia, została zawezwana telegrafem straż ogniowa z Przemyśla. Dotarła ona z opóźnieniem końmi drogą przez Birczę. Akcją kierował kapral Kretter wraz z czterema pompierami, wyposażeni w sikawkę i drabinki. Mimo że to wsparcie przybyło za późno, to okazało się użyteczne przy dogaszaniu zgliszcz.