Jan Ludwik Zachodny (ur. 12 maja 1895 we Lwowie, zm. 24 kwietnia 1969 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Marcina – murarza, i Aleksandry z domu Pietkiewicz. Od sierpnia 1913 był członkiem Związku Strzeleckiego we Lwowie. Tam też w 1914 ukończył szkołę realną, a w tym samym roku, 8 sierpnia wstąpił do Legionów Polskich w których otrzymał przydział do 2 kompanii w 5 baonie I Brygady Legionów Polskich. 26 listopada 1914 został ranny pod Limanową i był leczony w szpitalu wojennym w Wiedniu do 28 lutego 1915. Tam też uzyskał świadectwo dojrzałości. 1 marca 1915, jako plutonowy, został przeniesiony do 1 kompanii 5 baonu w 5 pułku piechoty. Walcząc o Polską Górę osłaniał z baonem oddziały polskie, które były w odwrocie, a mającą zapobiec ich oskrzydleniu. Za czyn ten, 17 maja 1922 odznaczony został orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. 2 października 1916 awansował na stopień sierżanta. 18 sierpnia 1917 został wcielony w szeregi armii austriackiej.
1 listopada 1918 wstąpił do odradzającego się Wojska Polskiego, w którym został wcielony do 5 pułku piechoty Legionów. 20 listopada 1918 otrzymał awans na stopień podporucznika.