W tym samym roku 12 grudnia 1 pułk strzelców Wielkopolskich wyruszył z twierdzy bobrujskiej na położone od niej o 50 km miasteczko Kliczew. Rankiem 13 grudnia żołnierzy polskich idących tyralierą, wojsko bolszewickie przywitało ogniem z dział i ciężkich karabinów maszynowych. Porucznik Zajączkowski sam atakując bolszewików zagrzewał żołnierzy do walki, którzy za jego przykładem ruszyli do szturmu na pozycje wroga. Żołnierze obsługujący działa, nie mogąc użyć ich podczas walki, bronili się używając broni ręcznej. Zajączkowski walcząc na bagnety został śmiertelnie ranny. Kompanie pułku, które przedostały się do miasteczka, siały spustoszenie w szeregach wojsk nieprzyjaciela.
Za postawę wykazaną w czasie walki, został pośmiertnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy i awansowany na stopień kapitana, a we wniosku awansowym stwierdzono, że:
Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu, przy ulicy Lipowej w Lublinie.
Był kawalerem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5606 – pośmiertnie, 11 października 1922 Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia