został wykorzystany do kontroli biologicznej w Australii, Chinach, Tajlandii, Nowej Zelandii i Stanach Zjednoczonych. Jednak jego skuteczność jest ograniczona z powodu niemożności przetrwania w temperaturach niższych niż 11 °C. Próbowano wypuszczać także inne gatunki owadów np. w Stanach Zjednoczonych: Amynothrips andersoni i Vogtia malloi. Gatunki te powodują natychmiastowe więdnięcie i ograniczają rozmnażanie A. philoxeroides poprzez zasiedlanie jego łodyg. Można stosować również środki chemiczne. Wykazano iż są one bardzo skuteczne, natomiast aby działały muszą być aplikowane regularnie. Przykładami najbardziej użytecznych środków są: glifosat, trichlopyr, fluridon, imazamoks, oraz imazapyr.
Stan zagrożenia w Europie Jako rok wkroczenia tego gatunku do Europy podaje się 1971, kiedy w południowo-zachodniej Francji po raz pierwszy zaobserwowano występowanie alternantery krokodylowej. Przez wiele lat gatunek ten nie rozprzestrzeniał się na inne stanowiska i nie uważano go za inwazyjny, albo zagrażający rodzimej przyrodzie. Dopiero w 2000 roku nad rzeką Tarn w południowej Francji zaobserwowano kolejne stanowiska. Pomimo rozprzestrzenienia się gatunku w nowe miejsca, nie uważa się go nadal za zagrażający, gdyż nie tworzy gęstych skupisk i nie jest liczny.