Filmy osadzone w przeszłości Austrii, takie jak Echo der Berge (1954) i Die Deutschmeister (1955), odnosiły wielki sukces kasowy.
Gdy Austria odzyskała niepodległość w 1955, wobec głównego nurtu opartego na widowiskach kostiumowych zaczęła się kształtować lokalna awangarda. W latach 50. karierę filmową zaczynali Kurt Kren – znany z wytwarzającego efekt stroboskopowy filmu 4/61: Mury w pozytywie i negatywie i droga (1961), a także Peter Kubelka – realizator takich dzieł jak film choreograficzny Adebar (1957) oraz bardziej konwencjonalny film etnograficzny Nasza podróż do Afryki (1966). Najważniejszym nurtem austriackiej awangardy filmowej był akcjonizm wiedeński, próbujący rozliczyć naród z jego nazistowską przeszłością. Taktyka szoku, jaką przyjęli twórcy akcjonizmu wiedeńskiego, polegała na pokazywaniu publiczności aktów samookaleczenia, uprawianiu niesymulowanego seksu, wykorzystywaniu własnych ekskrementów. Jeden z twórców akcjonizmu, Otto Mühl, mierzył się z konsekwencjami prawnymi ze względu na odbywanie stosunków seksualnych z nieletnimi.