Gitara angielska była używana nie tylko na Wyspach Brytyjskich, ale też na kontynencie. Popularna była na terenie Polski i Czech, gdzie używano stroju G-H-d-g-h-d′, występowały też instrumenty siedmiostrunowe z dodaną najgrubszą siódmą struną (dźwięk D). Gitara angielska była popularna również w Danii i Szwecji (szczególnie w Sztokholmie, gdzie działał znany pieśniarz, poeta, ale także gitarzysta Carl Michael Bellman). Gitara angielska prawdopodobnie zainspirowała powstanie lutni szwedzkiej (szw. svensk luta). Ponadto na terenie Niemiec oraz terenów alpejskich popularne były różne instrumenty cytaropodobne, jedne z nich były inspiracją dla powstania gitary angielskiej, inne zaś z niej czerpały.

Instrumenty powiązane z gitarą angielską Czesko-polski strój przyczynił się do powstania 7-strunowej gitary rosyjskiej poprzez dodanie najgrubszej struny D (taki sam strój, jak siedmiostrunowej czesko-polskiej gitary angielskiej). Powstanie tej gitary przypisuje się właśnie czeskim gitarzystom działającym również na polskim terenie, którzy następnie osiadali w Rosji. Pierwszą szkółkę na ten instrument wydał w 1798 r.