Szczególnym przykładem określenia odnoszącego pojęcie faszyzmu do lewicy jest termin „lewicowy faszyzm”. W Niemczech Zachodnich był on używany w kontekście sporów wokół radykalnego ruchu studenckiego lat sześćdziesiątych XX wieku. Jürgen Habermas oskarżył najbardziej radykalnych przedstawicieli ruchu studenckiego o „lewicowy faszyzm”, odnosząc to określenie do radykalnych form aktywizmu politycznego i koncepcji bezpośredniego działania. Habermas później zdystansował się od tego określenia.
Określenie „lewicowy faszyzm” miało charakter polemiczny i nie oznaczało przyjęcia tezy, że historyczny faszyzm był ruchem lewicowym. W historiografii faszyzm jest zasadniczo klasyfikowany jako zjawisko skrajnej prawicy. W przypadku sporu wokół niemieckiego ruchu studenckiego określenie to odnosiło się do dostrzeganych podobieństw w metodach działania i stosunku do politycznego radykalizmu, a nie do klasyfikacji ideologicznej historycznego faszyzmu.