Ostatecznie śledczym nie udało się udowodnić Teodorowi Ludydze zarzutów szpiegostwa i śledztwo umorzono w lutym 1951, natomiast skazano go w tym samym roku na dwa lata więzienia za nadużycia urzędnicze. Aresztowano także jego żonę, Marię pod zarzutem nielegalnego obrotu walutą i w 1950 skazano w na rok więzienia.

Ponowne aresztowanie Ludygi nastąpiło w 1952 roku pod zarzutem współpracy z II Oddziałem oraz działań „na szkodę ruchu robotniczego”. Wobec braku dowodów śledztwo umorzono w październiku 1953.

Po wyjściu z więzienia Teodor Ludyga prowadził introligatornię w Chorzowie i pomagał żonie w prowadzeniu sklepu Ars Christiana w Bielsku-Białej.

Zmarł w Chorzowie w 1957 i pochowany został na Cmentarzu Północnym w Warszawie.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości Złoty Krzyż Zasługi

Przypisy

Bibliografia Jan Ludyga-Laskowski, Materjały do historji Powstań G. Śląskich Tom I 1919-1920, Księgarnia Polska Katowice 1925. Józef A.