cieszyły się one szczególną popularnością w czasie II wojny światowej ze względu na prostą budowę i niskie zużycie paliwa. Istotnym krokiem technologicznym było zastosowanie w 1938 roku bezstopniowej przekładni CVT przez amerykańskiego producenta w modelu Motor Glide – była to pierwsza seryjna realizacja tego rozwiązania w jednośladzie.
Złota era: Vespa i Lambretta (lata 40.–60. XX w.) thumb|Vespa 150 z 1957 roku – ikona powojennego wzornictwa przemysłowego
Prawdziwy rozkwit skuterów nastąpił bezpośrednio po II wojnie światowej, gdy zniszczona Europa potrzebowała taniego i praktycznego środka transportu. Włochy, wyniszczone latami konfliktu zbrojnego, znajdowały się w szczególnie trudnej sytuacji: naloty alianckie zniszczyły węzły kolejowe i porty, przemysł i rolnictwo leżały w gruzach, a waluta dramatycznie traciła na wartości.
W 1946 roku firma Piaggio, kierowana przez Enrico Piaggio, uruchomiła produkcję modelu Vespa (wł. osa), zaprojektowanego przez inżyniera lotniczego Corradino D’Ascanio. D’Ascanio, znany dotychczas z prac nad śmigłami o zmiennym skoku i prototypem helikoptera, nie był entuzjastą tradycyjnych motocykli. Uważał je za nieporęczne, podatne na zabrudzenie łańcuchem napędowym i trudne w wymianie opon.