Ponadto była czuła na działanie steru wysokości, po przeciągnięciu (zwłaszcza przez początkujących uczniów) łatwo wchodziła w korkociąg.
W Instytucie Techniki Szybownictwa i Motoszybownictwa we Lwowie przeprowadzono badania „Wrony-bis” w tunelu aerodynamicznym Laboratorium Aerodynamicznego Politechniki Lwowskiej, które wykazały, że problem tkwi w wyważeniu szybowca i w konstrukcji usterzenia. Ster wysokości miał za dużą powierzchnię, a statecznik poziomy za małą. W celu usunięcia wady sprawdzono na szybowcu testowym trzy projekty przebudowy, testy prowadzono w Bezmiechowej. Pierwszy wariant przebudowy obejmował przekonstruowanie usterzenia oraz umieszczenie na nim mechanizmy różnicowego wychyleń steru. Ciężaru mechanizmu różnicowego wymusił zastosowanie przeciwwagi z przodu szybowca o masie 17 kilogramów, co było niepraktyczne i spowodowało rezygnację z tego projektu. thumb|left|Szybowiec Wrona-bis ze slotami Drugi rozwiązanie polegało ma zastosowaniu poprawionego usterzenia i umieszczeniu mechanizmu różnicowego przed środkiem ciężkości szybowca. Wyeliminowało to nadmierną czułość steru wysokości, ale ster reagował z niewielkim opóźnieniem. Wyeliminowało to też wchodzenie szybowca w korkociąg. Na bazie drugiego rozwiązania badano w Bezmiechowej trzecią wersję zmian polegającą na dodaniu stałych slotów.