Szybowiec miał nieznacznie skuteczniejsze lotki, ale jego doskonałość uległa poważnemu pogorszeniu, zwiększyła się również prędkość opadania. Uznano zastosowanie slotów za niepraktyczne i nie wdrożono na egzemplarzach seryjnych. Instytut Techniczny Lotnictwa 20 października 1938 roku orzeczeniem Nr 770-36/BL/1938 dopuścił do użytku wersję drugą, została opracowana dokumentacja niezbędna do modyfikacji szybowców, którą udostępniono użytkownikom szybowca. thumb|Wrona w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

W momencie wybuchu II wojny światowej w użyciu było ok. 400 egzemplarzy „Wron-bis”. Część szybowców podczas kampanii wrześniowej uległa zniszczeniu, pozostałe zostały przejęte przez okupantów. Dwanaście zostało przekazane przez Niemcy lotnictwu Słowacji, gdzie były użytkowane pod nazwą „Vrana”. W 1942 roku na Wronach w Palestynie szkolili się Polacy. Jedna palestyńska Wrona zachowała się w Israel Air Force Museum w Chacerim. Jeden egzemplarz „Wrony” o numerze fabrycznym 127 został przechowany przez okres okupacji w zabudowaniach starej kopalni ropy naftowej Mac Allan w Krośnie. Po zakończeniu działań wojennych został wyremontowany w Instytucie Szybownictwa w Bielsku, 18 grudnia 1947 roku otrzymał znaki rejestracyjne SP-447. Został wykorzystana w 1948 roku do prób porównawczych z szybowcem IS-3 ABC.