Po wyjściu z niego wyjechał za granicę.
Zamieszkał wówczas od 1884 w Paryżu, gdzie kontynuował studia medyczne. Jednocześnie rozpoczął szerszą działalność polityczną wśród Polaków mieszkających we Francji. Zrażony doktrynerskim stosunkiem przywódców „Proletariatu” do postulatu odbudowy niepodległej Polskich wystąpił wówczas z tej partii. Stał się jednym z czołowych przywódców nurtu w polskim socjalizmie, który łączył program narodowy z programem społecznym. Zorganizował grupę im. Stanisława Worcella przy Związku Narodowym Polskim wychowującą młodzież w duchu socjalistycznymJan Kancewicz, Barański Stanisław (1859-1891), Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 1 A-D, Warszawa 1978, s.111-112. Nawiązał wówczas kontakt a następnie zaprzyjaźnił się z Bolesławem Limanowskim. Ukoronowaniem tej działalności było założenie w 1888 Gminy Narodowo-Socjalistycznej w Paryżu, której liderem a także redaktorem jej organu prasowego „Pobudka” pozostawał aż do śmierciWiesław Śladkowski, Gmina narodowo-socjalistyczna w Paryżu wobec tradycji 3-majowej, "Acta Universitatis Lodziensis" Folia Historica t. 40, 1991, s. 49-60.