Polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, znając charakter jego działalności, udzielało mu przepustek i ułatwiało odbywanie podróży po kraju. Osobiście angażował się w sprawę tworzenia poselstwa polskiego w Japonii. 9 maja 1920 r. Yamawaki był świadkiem defilady wojsk polskich w Kijowie. W sierpniu 1920 był naocznym świadkiem bitwy warszawskiej, której rozstrzygnięcie przypisał później strategii wojskowo-dyplomatycznej Józefa Piłsudskiego.
16 maja 1921 został mianowany attaché wojskowym w Polsce. Na tym stanowisku udało mu się doprowadzić do szerszej współpracy m.in. w zakresie kryptologii. Zależało mu bowiem na szkoleniu japońskich specjalistów w tej dziedzinie, którzy – zwłaszcza w siłach lądowych – byli bardzo opóźnieni w porównaniu z innymi mocarstwami, a także z Polską. Nadzorował współpracę w zakresie szkolenia Japończyków w łamaniu sowieckich szyfrów.
Po powrocie do Japonii w 1922 pełnił kolejne funkcje w armii. Został przydzielony do 22 Pułku Piechoty, gdzie z dowódcy batalionu awansował w 1931 do rangi dowódcy tego pułku. Był w tym czasie m.in. kierownikiem sekcji w jednym z biur Sztabu Generalnego (1929) i szefem referatu w Generalnym Inspektoracie Edukacji Wojskowej (1932).