dyw. Tadeusza Jordana Rozwadowskiego uwalnia Jasną Górę z kajdan zaborcy. Przed bramą jasnogórskiego sanktuarium polscy żołnierze zaciągnęli zaszczytną wartę honorową, a na wieży umieszczono polskie flagi.
Po odzyskaniu niepodległości w okresie ( – ) pełnił funkcję przeora klasztoru na Jasnej Górze. W latach (1922–1930) pracował nad nowymi konstytucjami zakonu i ich zatwierdzeniem w Rzymie, nad historią polskiej prowincji zakonu, będąc kronikarzem jej działania w okresie (1863–1943) („Akta prowincji”). Dzięki niemu wydano pierwszy tom „Zbioru dokumentów zakonu” w opracowaniu ks. dr. Jana Nepomucena Fijałka. W 1919 założył czasowo gimnazjum męskie na Jasnej Górze. Z jego polecenia dla potrzeb konwentu otwarto w 1921 drugą bibliotekę w klasztorze jasnogórskim, a także w latach (1928–1933) wybudowano hotel dla pielgrzymów koło jasnogórskiego klasztoru. Ponadto w okresie (1929–1930) przyczynił się do restauracji bazyliki, kaplicy i wieży jasnogórskiej. Zainicjował budowę wieczernika i krużganków, dużej sali na spowiednicę oraz zmodernizował skarbiec. Zlecił prof. Janowi Rutkowskiemu gruntowną konserwację jasnogórskiego Obrazu Matki Boskiej, którą przeprowadzono w latach (1925–1926) oraz powołał stałą radę czuwającą nad stanem obrazu.