Gallen.
Konstytucja zawierała wiele uregulowań dotyczących obywatelstwa Republiki i związanych z nim praw. Obywatelstwo można było otrzymać w dwojaki sposób (państwo prowadziło rejestr obywateli):
mały|330x330px|Republika Helwecka w 1798art. 19 przyznawał je automatycznie mieszkańcom miast (municypalnych lub dominialnych), wsi (poddanych i wolnych) oraz osobom mającym w Szwajcarii prawo stałego pobytu i tu urodzonym; zgodnie z art. 20 cudzoziemiec musiał spełnić kilka warunków naturalizacji: nieprzerwane zamieszkanie w Szwajcarii przez dwadzieścia lat; przynoszenie pożytku krajowi zamieszkania; posiadanie świadków potwierdzających „prawość jego życia i obyczajów”; musiał także zrzec się (w imieniu własnym i swoich potomków) obcego obywatelstwa.
Obywatelstwo szwajcarskie można było też utracić. Art. 27 konstytucji wymieniał pięć przyczyn:
otrzymanie obywatelstwa innego kraju; wstąpienie do zagranicznego stowarzyszenia (oprócz związku literackiego); dezercja; nieobecność (w kraju) dłuższa niż dziesięć lat bez wyrażenia na nią zgody; skazanie na karę infamii (do czasu rehabilitacji).
Mężczyznom będącym obywatelami Republiki przysługiwało czynne i bierne prawo wyborcze.