Otrzymywano je po:
ukończeniu 20 roku życia; wpisaniu do kantonalnego rejestru wyborców; złożeniu przysięgi wierności.
Każdy obywatel obowiązany był do dwuletniej służby wojskowej (w kantonalnym korpusie poborowych).
Swoje prawa obywatelskie obywatele Republiki realizowali:
na zgromadzeniach pierwiastkowych – tworzyli je obywatele i ich synowie, którzy mieszkali co najmniej pięć lat w jednej gminie. Zgromadzenia te powstawały w każdej gminie lub osadzie, w której mieszkało co najmniej stu obywateli, a jeżeli nie było w niej takiej liczby, przyłączali się do zgromadzenia najbliższej wsi lub osady. Zadaniem zgromadzenia miało być przyjęcie bądź odrzucenie konstytucji i powoływanie członków kantonalnych zgromadzeń elektorskich w proporcji jeden elektor na stu obywateli; przez ciało elektorskie, które wybierało: deputowanych do Ciała Ustawodawczego; sędziów trybunałów kantonalnych i Trybunału Najwyższego; członków izby administracyjnej oraz zastępców sędziów i członków izb.