Górny Śląsk Hauenstein został dowódcą wydzielonego oddziału, który wysłano na Górny Śląsk. Stacjonując w Zabrzu, w 1919 r. wsławił się eliminacją groźnej tzw. bandy Hajoka, którego w niemieckich gazetach często opisywano jako polskiego bandytę. Akcję likwidacyjną Hauenstein rozpoczął od uprowadzenia ze szpitala (Knappschaftlazaret), po uprzednim sterroryzowaniu personelu, rannego podejrzanego o współpracę z bandą. Wraz ze swoimi ludźmi osaczył jej członków, a w czasie obławy zabito herszta gangu. W czerwcu 1919 r., wraz z Brygadą Loewenfelda uczestniczył w tłumieniu strajku robotników w Berlinie. Główny obszar jego działalności stanowił jednak Górny Śląsk. Po opuszczeniu terenu objętego plebiscytem przez wojska niemieckie i wkroczeniu wojsk sojuszniczych, Hauenstein przeobraził organizację i metody jej działania podczas kampanii plebiscytowej. W miejsce regularnego oddziału wojskowego, utworzył tzw. Policję Specjalną Górnośląskiej Samoobrony (Spezialpolizei des Oberschlesichen Selbstschutz). Formacja ta powstała w celu prowadzenia działań wywiadowczych i dywersyjnych, ale szkolona była także do realizacji akcji terrorystycznych przeciwko wrogom politycznym – miała za zadanie rozpoznanie i zwalczanie polskich działaczy oraz likwidowanie niewygodnych Niemców.