Dwudziestoletni wówczas Hauenstein zgromadził wokół siebie grono oddanych mu w pełni młodych oficerów i podoficerów, którzy za aprobatą dowódcy wrocławskiego okręgu wojskowego zostali przeszkoleni w specjalnym ośrodku wojskowym w Legnicy (Stoβtruppschule Liegnitz), przeznaczonym do przygotowywania oddziałów szturmowych. Zorganizowano wtedy cztery oddziały szturmowe liczące po dwudziestu pięciu żołnierzy. Z baz rozmieszczonych na niemieckim Śląsku wkraczali oni na teren plebiscytowy, dysponując własnym uzbrojeniem i środkami transportu. Znajdowały się one: w Legnicy – dowódca por. Schnepper, w Nysie – dowódca por. Schwieder, we Wrocławiu – dwie bazy, ich dowódcy: Hasse i Bergerhoff. Miały one wyznaczone trzy kierunki działania na terenie plebiscytowym: Północny – Kluczbork, Centralny – Gliwice, Południowy – Racibórz. Organizacja dysponowała również oddziałami osobnymi (komanda) do zadań specjalnych tj.