U starszego dziecka masturbacja jest jednak zwykle łatwa do rozpoznania.
Daleka jest jednak od jednolitego charakteru, raczej wyróżnia się wspomniane wyżej 3 podtypy w zależności od pełnionej funkcji i mechanizmu, w jakim powstaje. Masturbacja rozwojowa powstaje w trakcie prawidłowego rozwoju dziecka.
Masturbację rozwojową obserwuje się na przykład u leżakujących dzieci, które kierują rękę w okolice krocza. Polega ona na rytmicznym drażnieniu za pomocą dłoni bądź jakiegoś narzędzia własnych zewnętrznych narządów płciowych bądź też na ocieraniu się rzeczoną okolicą ciała o przedmioty. Odbywa się zwykle wedle powtarzalnego schematu. Widać, że zachowanie dziecka prowadzi do zapewnienia sobie przyjemności, jednakże dziecko odczuwa tę przyjemność inaczej, niż osoba dorosła. Zapytane, dlaczego podjęło taką aktywność, opisuje ją jako dobrą, miłą, fajną, gilgoczącą. Nie spełnia ona przy tym żadnej innej funkcji. Ma charakter przemijający. Nie prowadzi do uszkodzenia ciała i jest w związku z tym nieszkodliwa.