Żeligowski przesunął go w rejon skrzyżowania szosy z drogą do Słupna. W tym czasie sowiecka 81 Brygada Strzelców ze składu 27 DS organizowała natarcie na Jabłonnę. Jej 243 ps bezskutecznie atakował stanowiska artylerii polskiej pod Nieporętem, 241 ps osiągnął rejon Izabelina, natomiast 242 ps ześrodkował się w Wólce Radzymińskiej.
thumb|Zajęcie Wólki Radzymińskiej Rankiem 15 sierpnia oddziały polskie rozpoczęły natarcie. I/28 pp podszedł lasem do Mostków Wólczyńskich, a idąca w szpicy 4 kompania wyparła z wioski placówki 242 pułku strzelców. Tu śmiertelnie ranny został dowódca batalionu por. Stefan Pogonowski. Nowy dowódca batalionu por. Jerzy Boski rozwinął kompanie wzdłuż szosy i prowadził walkę ogniową, oczekując nadejścia z Nieporętu głównych sił pułku. W tym czasie 28 pp maszerował szosą w kierunku Wólki Radzymińskiej, szpicę stanowiła 8 kompania, a 5 i 6 kompanie dotarły do Aleksandrowa, gdzie zatrzymały się na krótki odpoczynek. Na odgłos intensywnej strzelaniny pod Wólką Radzymińską, sowiecki 241 ps ruszył ku stanowiskom 242 ps. Pod Aleksandrowem przypadkiem zaatakował odpoczywające kompanie 28 pułku piechoty. W szeregi polskich żołnierzy wkradła się panika. Opanował ją chwilowo dowódca 6 kompanii ppor.