Zapolski, który przejął dowodzenie z rąk rannego mjra Jaworskiego, postanowił nawiązać kontakt z resztą brygady. W Rudnikach pozostawił jeden pluton z zadaniem dalszego ostrzeliwania szosy i mostu, a sam wraz z resztą oddziału wyruszył do Skrzeszewa.

Tymczasem o świcie 19 sierpnia pod Skrzeszew podeszła kolumna ppłk. Szmidta. Uzyskawszy informację, że Frankopol jest silnie obsadzony przez przeciwnika, a mjr Jaworski został wyparty do Rudnik, ppłk Szmidt postanowił podzielić swoje siły. 3. szwadron i drużynę ckm pod dowództwem por. Aleksandra Pietraszewskiego skierował na Frankopol z zadaniem związania przeciwnika i osłony prawego skrzydła zgrupowania uderzeniowego. Reszta kolumny miała nacierać na Skrzeszew. Pod osłoną mgły polscy kawalerzyści podeszli do wsi na odległość około pół kilometra, a tam zostali zasypani silnym, aczkolwiek niecelnym ogniem przeciwnika. Do walki włączyła się ukryta między zabudowaniami bateria bolszewickiej artylerii. Wobec wyraźnych oznak przygotowań do nieprzyjacielskiego kontrataku, ppłk. Szmidt postanowił wycofać swoich żołnierzy.