Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1986, s. 102..
W zaborze austriackim panowały odmienne stosunki społeczne i gospodarcze, nie było bezpośredniego nacisku narodowego. Rozdrobnienie rolnictwa i brak rozwiniętego przemysłu spowodowały przysłowiową nędzę wsi galicyjskiej. Wolno rozwijający się przemysł, rzemiosło i handel odczuwały brak kapitałów, dlatego powstawały towarzystwa oraz kasy zaliczkowe. Rosło również zapotrzebowanie na kredyt wśród gospodarstw chłopskich. Pierwszą wiejską spółdzielnię kredytową założył w 1889 r. Franciszek Stefczyk w Czernichowie. Nastąpił szybki rozwój organizacji pożyczkowo-oszczędnościowych. Na przełomie XIX i XX wieku w Galicji powstawały również kółka rolnicze, spółdzielnie zbytu zwierząt rzeźnych i zboża, spółdzielnie mleczarskie, banki ludowe, robotnicze spółdzielnie pracy, spółdzielczość spożywców.