Do wczesnych śpiewników drukowanych z muzyką świecką należy antologia wydana przez w 1512 roku. Zawiera on głównie utwory czterogłosowe (prawdopodobnie raczej na głos solo z akompaniamentem trzech instrumentów, niż na chór czterogłosowy). Wydawca nie podał nazwisk kompozytorów, ale da się ustalić, że byli wśród nich czołowi twórcy tego okresu (m.in. Paul Hofhaimer, Heinrich Isaac i Ludwig Senfl). W następnym, 1513 roku ukazał się śpiewnik wydany przez (syna Petera Schöffera starszego). W tej publikacji podane są nazwiska kompozytorów, głównie dworskich; natomiast poziom artystyczny utworów wydaje się być niższy niż we wcześniejszym śpiewniku Öglina (przede wszystkim ze względu na dużą powtarzalność rytmiczną). Śpiewnik 75 hubscher Lieder myt Discant, Alt, Bas und Tenor, niedatowany, ale prawdopodobnie pochodzący z tej samej dekady, zawiera 75 pieśni o zróżnicowanej stylistyce i tematyce przeważnie miłosnej.
Szerokiemu rozpowszechnieniu i wykorzystaniu śpiewników sprzyjał ruch reformacyjny;