Grał na fortepianie, należał do orkiestry seminaryjnej oraz interesował się śpiewem, ale chyba najbardziej pociągała go gra na skrzypcach. W seminarium sandomierskim śpiewu gregoriańskiego uczył w tym czasie ks. Kasprzycki – wg metody ratysbońskiej. Nowacki z nominacji wicerektora został mianowany organistą w kościele seminaryjnym, a w 1911 roku dyrygentem chóru kleryckiego. Jesienią 1912 roku wyjechał do Rzymu na studia muzyki kościelnejDr Paweł Getka: Wspomnienie o Księdzu Henryku Nowackim, przedruk za: Wyszkowiak, 15/2015, Viscobar, Wyszków [dostęp 2020-09-07] (pol.).. Wiele zawdzięczał przełożonym w seminarium. Najpierw za 15 rubli nabył u wiceregensa Józefa Kawińskiego – skrzypce, potem otrzymał 300 rubli od ks. regensa Pawła Kubickiego, który go wezwał i powiedział: „Jedź do Rzymu i ucz się muzyki”. Było to spełnieniem marzeń młodego alumna o studiach muzycznych. Nie była to wprawdzie szkoła muzyczna w Ratyzbonie, ale założona w 1911 roku „Scuola Ponitfficia Superiore di Musica Sacra”. Uczył się gorliwie i za pozwoleniem rektora uczelni uczęszczał dość często na koncerty muzyki klasycznej do Augusteum. Perfekcyjnie się do tego przygotowywał.