Józef Maśliński – jako Podkolesin Następne dwa sezony teatralne (od X 1947 do VI 1949 r.) wiązały się z przeprowadzką do Warszawy i angażem w tamtejszych Miejskich Teatrach Dramatycznych (MTD): 25 X 1947: Żołnierz i bohater George Bernard Shaw, reż. Jan Kochanowicz – jako mjr Paweł (Teatr Comoedia) 23 III 1948: R.H. Inżynier 3-aktówka Brunona Winawera, reż. Jan Kochanowicz – jako Dordoński (Teatr Powszechny) 6 X 1948: Podróż pana Perrichon Eugène Labiche i Edouard Martin, reż. Czesław Szpakowicz – jako tytułowy Perrichon (Teatr Mały) 8 I 1949: Zieleni się zboże Williams Emelyn, reż. Czesław Szpakowicz – jako Mg Jones (Teatr Powszechny) 8 VI 1949: Okno w lesie i , reż. Irena Ładosiówna – jako prof. Andrzej Kostrow (Teatr Mały) Na jeden sezon (od VIII 1949 do VII 1950 r.) przeniósł się do Teatru Powszechnego, w którym m.in. 30 VI 1950 r. pojawił w sztuce Izydora Sztoka pt. Gastello, w reżyserii Czesława Szpakowicza – jako Paweł Giriawyj. Po krótkim, 2-miesięcznym epizodzie w Teatrze Dzieci Warszawy, jesienią 1950 r., przeszedł do zespołu Teatru Nowej Warszawy: 10 X 1950: O krasnoludkach i o sierotce Marysi Maria Konopnicka, reż. Maria Leonia Jabłonkówna jako Koszałek-Opałek 21 IV 1951: Człowiek i maszyny Władysław Lubecki, reż.