Stanisław Libner

Stanisław Libner (ur. 3 września 1911 w Skulsku, zm. 16 kwietnia 1981 w Warszawie) – polski aktor teatralny.

Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 55. lokatą w korpusie oficerów łączności. W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył jako dowódca III plutonu kompanii telefonicznej 14 Dywizji Piechoty. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VII A Murnau.

Kariera sceniczna Oficjalnie zadebiutował 9 października 1946 r. na scenie toruńskiego Teatru Ziemi Pomorskiej, jako Kasper, w sztuce Gwałtu, co się dzieje! Aleksandra Fredry w reżyserii Józefa Maślińskiego. Inne spektakle z udziałem Libnera: 28 X 1946: Dwa teatry Jerzy Szaniawski, reż. Wilam Horzyca – jako Autor 21 XII 1946: Za kulisami (Tyrtej) Cyprian Kamil Norwid, reż. Wilam Horzyca – w podwójnej roli: Polak urzędnik zagraniczny, Kleokarp 22 I 1947: Ładna historia G. Caillavet i R. de Flers, reż. Józef Maśliński – jako p. d’Eguzon 18 II 1947: Magia Gilbert Keith Chesterton, reż. Wilam Horzyca – jako wielebny Cyryl Smith 2 IV 1947: Wesele Stanisław Wyspiański, reż. Wilam Horzyca – jako ojciec 14 V 1947: Romeo i Julia William Szekspir, reż. Wilam Horzyca – jako Laurenty 12 VI 1947: Ożenek Nikołaj Gogol, reż. Józef Maśliński – jako Podkolesin Następne dwa sezony teatralne (od X 1947 do VI 1949 r.) wiązały się z przeprowadzką do Warszawy i angażem w tamtejszych Miejskich Teatrach Dramatycznych (MTD): 25 X 1947: Żołnierz i bohater George Bernard Shaw, reż. Jan Kochanowicz – jako mjr Paweł (Teatr Comoedia) 23 III 1948: R.H. Inżynier 3-aktówka Brunona Winawera, reż. Jan Kochanowicz – jako Dordoński (Teatr Powszechny) 6 X 1948: Podróż pana Perrichon Eugène Labiche i Edouard Martin, reż. Czesław Szpakowicz – jako tytułowy Perrichon (Teatr Mały) 8 I 1949: Zieleni się zboże Williams Emelyn, reż. Czesław Szpakowicz – jako Mg Jones (Teatr Powszechny) 8 VI 1949: Okno w lesie i , reż. Irena Ładosiówna – jako prof. Andrzej Kostrow (Teatr Mały) Na jeden sezon (od VIII 1949 do VII 1950 r.) przeniósł się do Teatru Powszechnego, w którym m.in. 30 VI 1950 r. pojawił w sztuce Izydora Sztoka pt. Gastello, w reżyserii Czesława Szpakowicza – jako Paweł Giriawyj. Po krótkim, 2-miesięcznym epizodzie w Teatrze Dzieci Warszawy, jesienią 1950 r., przeszedł do zespołu Teatru Nowej Warszawy: 10 X 1950: O krasnoludkach i o sierotce Marysi Maria Konopnicka, reż. Maria Leonia Jabłonkówna jako Koszałek-Opałek 21 IV 1951: Człowiek i maszyny Władysław Lubecki, reż. Zbigniew Koczanowicz – jako Alojzy Kaban Przez niemal 30 lat (od VII 1951 do I 1981 r.) swej pracy aktorskiej był związany z warszawskim Teatrem Ateneum: 25 VII 1951: Interwencja Lew Sławin, reż. Ludwik René – jako kpr. Barbaroux 31 XII 1951: Pociąg do Marsylii Krzysztof Gruszczyński, reż. Jerzy Ukleja – jako Andre Martin 2 IV 1952: Zwycięstwo scen. i reż. Janusz Warmiński – jako Marcin Zajączkowski 19 VII 1952: Zbiegowie Halina Auderska, reż. Jerzy Ukleja – jako Kucharz 18 V 1953: Ostatni Maksim Gorki, reż. Janusz Warmiński – jako Leszcz 13 I 1954: Spazmy modne 3-aktówka Wojciech Bogusławski, reż. Maria Wiercińska – jako Wiercicki 29 IV 1954: Ostatnia ofiara Andrzej Ostrowski, reż. Władysław Sheybal – jako Łuka Gierasimowicz Diergaczow 31 XII 1954: Pojedynek John Galsworthy, reż. Janusz Warmiński – jako Hillcrist 30 IV 1955: Maturzyści Zdzisław Skowroński, reż. Zdzisław Tobiasz – jako Dyrektor liceum ogólnokształcącego 16 III 1956: Dziwak Nâzım Hikmet, reż. Maryna Broniewska – jako Redżeb 24 IX 1956: Skowronek Jean Anouilh, reż. Czesław Szpakowicz – jako ojciec (Sala Kongresowa PKiN: Teatr Telewizji) 1 XII 1956: Ich głowy Marcel Aymé, reż. Zdzisław Tobiasz – jako Bertolier 6 VII 1957: Lato Tadeusz Rittner, reż. Maryna Broniewska – jako Sekundariusz 16 X 1957: Miłość i gniew John Osborne, reż. Zdzisław Tobiasz – jako płk. Redfern 11 XII 1957: Świętoszek Molier, reż. Janusz Warmiński – jako Orgon 12 II 1958: Osaczeni Janusz Warmiński, reż. Bronisław Pawlik – jako Żołnierz SS 31 V 1958: Tramwaj zwany pożądaniem Tennessee Williams, reż. Janusz Warmiński – jako Doktor 14 III 1959: Za kulisami (Tyrtej) Cyprian Kamil Norwid, reż. Wilam Horzyca – w podwójnej roli: Polak urzędnik zagraniczny, Kleokarp (Teatr Narodowy) 16 I 1960: Fantazy Juliusz Słowacki, reż. Henryk Szletyński – jako Ksiądz Loga (Teatr Narodowy) 14 IX 1960: Testament psa Ariano Suassuna, reż. Konrad Swinarski – jako mjr Antonio Morais 17 X 1960: Ryszard III William Shakespeare, reż. Jacek Woszczerowicz – w podwójnej roli: Książę Norfolk, Mieszczanin II 25 II 1961: Kram z piosenkami Leon Schiller, reż. Barbara Fijewska – w poczwórnej roli, m.in. jako: Kataryniarz, Mąż, Ojciec 7 X 1961: Więźniowie z Altony Jean-Paul Sartre, reż. Janusz Warmiński – jako Oficer amerykański 2 XII 1961: Murzyni Jean Genet, reż. Zygmunt Hübner – jako Diouf 15 XII 1961: Wejście i wyjście Leszek Kołakowski, reż. Jerzy Markuszewski – jako Emeryt 24 III 1962: Krucjata Krzysztof Choiński, reż. Jan Bratkowski – jako Teukros 2 V 1962: Andorra Max Frisch, reż. Janusz Warmiński – jako Ksiądz 22 VI 1962: Requiem dla zakonnicy William Faulkner, reż. Jerzy Markuszewski – jako Sędzia 19 X 1962: Duże jasne Jarosław Abramow-Newerly i Andrzej Jarecki, reż. Jerzy Markuszewski – jako Obywatel I 2 III 1963: Demony John Whiting, reż. Andrzej Wajda – jako ojciec Mignon 26 III 1963: Kondukt Bohdan Drozdowski, reż. Zdzisław Tobiasz – jako Sołtys 14 V 1963: Inkarno Kazimierz Brandys, reż. Wanda Laskowska – jako „Brak Tożsamości” 24 X 1963: Marie-Octobre Julien Duvivier, Henri Jeanson oraz Jacques Robert, reż. Janusz Warmiński – jako Blanchet 28 I 1964: Za rzekę w cień drzew Ernest Hemingway, reż. Jacek Woszczerowicz – jako Portier 16 VI 1964: Niech no tylko zakwitną jabłonie (widowisko muzyczne) Agnieszka Osiecka, reż. Jan Biczycki – w poczwórnej roli, m.in. jako: Walery Wątróbka, Policjant, Sprzedawca Ballad 16 I 1965: Idący o poranku Maciej Zenon Bordowicz, reż. Kazimierz Dejmek – jako mężczyzna 10 IV 1965: Ptak Jerzy Szaniawski, reż. Jan Biczycki – jako Sekretarz 22 X 1965: Zamek Franz Kafka, reż. Janusz Warmiński – jako Burgel 4 VI 1966: Śmierć na gruszy Witold Wandurski, reż. Józef Szajna – jako Św. Piotr 19 I 1967: Zmierzch Isaak Babel, reż. Bohdan Korzeniewski – jako Bobriniec 10 VI 1967: Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata... Peter Weiss, reż. Konrad Swinarski – jako Pacjent V (Ojciec) 20 X 1967: Niemcy Leon Kruczkowski, reż. Janusz Warmiński – jako Antoni 4 V 1968: Biografia Max Frisch, reż. Janusz Warmiński – jako ojciec/Smaker 15 VIII 1968: Dyliżans 4-aktówka Aleksandra Fredry, reż. Jerzy Goliński – jako p. Nula 16 V 1970: Krakus, czyli wyścigi Cyprian Kamil Norwid, reż. Małgorzata Dziewulska – jako Kiempe 28 VI 1970: Peer Gynt Henrik Ibsen, reż. Maciej Prus – jako Maester Cotton 16 XII 1970: Wnyki Feliks Falk, reż. Zdzisław Tobiasz – jako Gajowy 13 III 1971: Biesy Fiodor Dostojewski, reż. Janusz Warmiński – jako Gaganow 15 IV 1972: Kuchnia Arnold Wesker, reż. Janusz Warmiński – jako Szef 11 X 1972: Na dnie Maksim Gorki, reż. Jan Świderski – jako Krzywa Szyjka 6 I 1973: Gyubal Wahazar Stanisław Ignacy Witkiewicz, reż. Maciej Prus – jako Robotnik 26 I 1973: Ameryka Franz Kafka, reż. Jerzy Grzegorzewski – jako kapitan-Pollunder-Policjant 27 III 1974: Bloomusalem James Joyce, reż. Jerzy Grzegorzewski 26 XI 1974: Bal manekinów Bruno Jasieński, reż. Janusz Warmiński – jako płk. de Libner 26 IV 1975: Tragiczne dzieje Doktora Fausta Christopher Marlowe, reż. Maciej Prus – jako Starzec 12 II 1976: Jaskinia filozofów Zbigniew Herbert, reż. Jerzy Kaliszewski – jako Kriton 20 VII 1976: Korsarz Joseph Conrad, reż. Maciej Domański – jako Michel 1 VIII 1976: A miłość nigdy się nie kończy... Ödön von Horváth, reż. Janusz Warmiński – jako Engelbert 13 VIII 1977: Wielki Fryderyk Adolf Nowaczyński, reż. Józef Gruda – jako Johan Ernest Gockowsky 23 XII 1978: Tryptyk listopadowy Stanisław Wyspiański, reż. Janusz Warmiński – w podwójnej roli: Barzykowski, Frieze 10 XI 1979: Sprawa Andersonville Saul Levitt, reż. Zdzisław Tobiasz – jako dr John Bates 17 I 1981: Polonez Jerzy S. Sito, reż. Janusz Warmiński – jako Michał Jerzy Mniszech.

Telewizja Za debiut można uznać jego występ 29 lipca 1955 r. na scenie Teatru Telewizji w sztuce Ballady i romanse Adama Mickiewicza, w reżyserii Władysława Sheybala. Pozostałe dokonania aktorskie Libnera związane są także ze spektaklami Teatru Telewizji: 24 IX 1956: Skowronek Jean Anouilh, reż. Czesław Szpakowicz – jako ojciec 16 V 1957: Goście o zmierzchu Krystyna Salaburska, reż. Władysław Sheybal – rola epizodyczna 26 IV 1958: Przygody Ojca Browna z panem Lampke, reż. Józef Słotwiński – rola epizodyczna 3 V 1958: Błędne koło Arthur Conan Doyle, reż. Marek Nowakowski – jako Sherlock Holmes 7 VI/30 VIII 1958: Dolina Strachu Arthur Conan Doyle, reż. Czesław Szpakowicz – jako Doktor Watson 29 X 1959: Źrebak Michaił Szołochow, reż. Wojciech Siemion – jako Dowódca 17 V 1965: Rano przeszedł huragan Władysław Machejek, reż. Jan Bratkowski – rola epizodyczna 25 X 1965: Kapitan z Koepenick Carl Zuckmayer, reż. Józef Słotwiński – jako Komisarz/Kasjer 13 VI 1966: Martwe dusze Nikołaj Gogol, reż. Zygmunt Hübner – rola epizodyczna 6 III 1967: Martwa królowa Henry de Montherlant, reż. Jerzy Kreczmar – jako Doradca 21 VIII 1968: Wieczór poza domem Harold Pinter, reż. Józef Gruda – rola epizodyczna 13 XI 1969: Proces Mary Dugan Bayard Veiller, reż. Jan Bratkowski – rola epizodyczna 12 III 1970: Szal Francis Durbridge, reż. Jan Bratkowski – jako Daly, urzędnik państwowy 13 IV 1970: Dziewczęta z Nowolipek Pola Gojawiczyńska, reż. Stanisław Wohl – rola epizodyczna 18/25 IX 1972: Kordian i cham Leon Kruczkowski, reż. Jan Bratkowski – rola epizodyczna 22 X 1972: Echo Tadeusz Hołuj, reż. Andrzej Zakrzewski – jako Prezes 19 XI 1972: Odlot scen. i reż. Andrzej Zakrzewski – rola epizodyczna 9 X 1979: Bal manekinów Bruno Jasieński, reż. Janusz Warmiński – jako Sekundant.

Film Na ekranie kinowym po raz pierwszy pojawił się 24 kwietnia 1953 r. Debiutował jako agitator nawołujący do zakładania spółdzielni rolniczej w filmie Trzy opowieści. 27 IV 1954: Celuloza Igor Newerly, reż. Jerzy Kawalerowicz – obsada aktorska 25 XII 1955: Zaczarowany rower Jerzy Suszko i Bohdan Tomaszewski, reż. Silik Sternfeld – jako mechanik 20 X 1958: Kalosze szczęścia Janusz Majewski, reż. Antoni Bohdziewicz – jako Amerykanin w Rzymie 1960: Zbieg (etiuda fabularna), reż. Stanisław Jędryka – jako kapitan Milicji Obywatelskiej (MO) 9 IX 1970: Kolumbowie (serial telewizyjny) Roman Bratny, reż. Janusz Morgenstern – jako uczestnik dyskusji z przedstawicielem rządu londyńskiego.

Radio 19 maja 1949 r. debiutował, jako Dionizy (kamerdyner hr. Zefirowa), w słuchowisku reżyserowanym przez Kazimierza Rudzkiego, opartym na powieści Ojciec debiutantki Aleksandra Bondy, które zrealizowano pod auspicjami Teatru Polskiego Radia. 14 VII 1950: Sadko bogacz, reż. Tadeusz Łopalewski 3 XII 1950: Narada Stanisław Wygodzki, reż. Tadeusz Byrski – jako Kalina 28 I 1951: Bardzo ciekawa historia August Wilkoński, reż. Zbigniew Koczanowicz – jako Gość 6 IX 1953: Węgiel Aleksander Ścibor-Rylski, reż. Rena Tomaszewska – jako Kokot 11 X 1953: Opowieść o sześciu towarzyszach Stanisław Stampf’l i Stanisław Ziembicki, reż. Rena Tomaszewska – jako Major polski 2 I 1954: Nawrócony Bolesław Prus, reż. Irena Ładosiówna 30 X 1961: Cerebroskop Konrad Fiałkowski, reż. Wanda Tatarkiewicz-Małkowska (słuchowisko SF) 25 IX 1963: Sala szpitalna Samuel Aloszyn, reż. Jerzy Rakowiecki – jako Tierechin 15 XI 1966: Krzyżacy Henryk Sienkiewicz, reż. Zbigniew Kopalko – jako Ksiądz Kaleb 3 XII 1968: Żałosne przypadki Borysa i Gleba, potomków Wielkiego Włodzimierza, reż. Zbigniew Kopalko 16 II 1970: Żalem napełniona Wiktor Reyzz-Rubini, reż. Zofia Rakowiecka – jako Szmidt 18 II 1970: Przyjdź jak najprędzej Tymoteusz Karpowicz, reż. Zbigniew Kopalko