Pierwszym głównym dyrygentem De Philharmonie został w roku 1959 Holender Eduard Flipse. Jednak prawdziwy rozkwit De Philharmonie nastąpił w latach 60. XX wieku. W roku 1960 Królowa Elżbieta zainaugurowała otwarcie nowej, noszącej jej imię Sali Królowej Elżbiety. Od tego momentu orkiestra zyskała specjalne, własne miejsce swoich występów. Z usług orkiestry regularnie korzystała również flamandzka telewizja publiczna BRT.
W roku 1970 Flipse zdecydował o przejściu na emeryturę. Funkcję dyrygenta pełniło wielu spośród członków orkiestry, zaczynając od Valère’a Lenaertsa, którego miejsce trzy lata później zajął Enrique Jordá. Funkcję dyrygenta gościnnego orkiestry, w latach 1975–1983, pełnił z kolei André Vandernoot.
W roku 1980 De Philharmonie połączyła swoje siły z deSingel, co było spełnieniem marzeń Petera Benoit, założyciela Koninklijk Vlaams Conservatorium (Królewskiego Konserwatorium w Antwerpii). Orkiestra zyskała drugą pełnoprawną scenę w swoim rodzinnym mieście. Niemniej jednak w kwestiach finansowych sprawy zaczynały przybierać coraz mniej pomyślny obrót. Flamandzki minister kultury, Karel Poma, zagroził rozwiązaniem orkiestry.