Za udział w tej wojnie był odznaczony wieloma medalami. Z dniem 1 maja 1911 został zwolniony ze służby wojskowej z prawem noszenia munduru i pensją. W toku tej służby dowodził między innymi kompanią i batalionem.
Po zakończeniu służby powrócił do Włocławka, gdzie przebywała żona i reszta rodziny. Jako emeryt został z dniem 1 października 1911 awansowany do rangi podpułkownika. Na początku marca 1912 wraz z bratem Karolem zakupili dom przy ulicy Biskupiej 6 we Włocławku, w którym mieszkał do końca swego życia. Po wybuchu I wojny światowej powrócił w szeregi armii carskiej jako ochotnik. W miastach Troick i Kijów organizował piesze drużyny (służące jako oddziały zapasowe i pełniące służbę wartowniczą), którymi dowodził do lutego 1918. Po wkroczeniu bolszewików do Kijowa został zmuszony do dymisji, którą złożył w dniu 24 lutego 1918, kończąc tym samym swą służbę w armii rosyjskiej. Następnie powrócił do Polski.