thumb|Grób Alberta Szaada na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Albert Szaad (ur. 10 marca 1905, zm. 6 sierpnia 1957 w Warszawie) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Alberta (1866–1949), pułkownika lekarza Wojska Polskiego, i Otolii z Konaszewiczów (1871–1962). Był bratem Jerzego (1907–194?), kapitana saperów inżyniera Wojska Polskiego, Wandy Zieleńskiej (1901–1944) i Ireny Jankowskiej (ur. 1912).
Po zakończeniu I wojny światowej wrócił z Rosji, ukończył Korpus Kadetów Nr 2 w Modlinie, a następnie został przyjęty do Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu. 2 października 1925 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 41. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 8 Pułku Artylerii Ciężkiej w Toruniu. 15 lipca 1927 został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1927 i 32. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 3 listopada 1934 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego 1934/36. 27 czerwca 1935 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 87. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1936 ukończył kurs, lecz dyplom naukowy oficera dyplomowanego otrzymał dopiero 15 września 1937.