W marcu 1939 odbywał staż liniowy na stanowisku dowódcy 1. baterii 14 pułku artylerii lekkiej w Poznaniu. W czasie kampanii wrześniowej pełnił służbę w Oddziale IV Sztabu Armii „Poznań” na stanowisku kierownika referatu zaopatrzenia. Wziął udział w bitwie nad Bzurą, a następnie obronie Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli. Do końca wojny przebywał w Oflagu II C Woldenberg.
Po uwolnieniu z niewoli został przyjęty do ludowego Wojska Polskiego. Pełnił służbę w Sztabie Generalnym. 19 maja 1950 został aresztowany, a 2 listopada 1951 skazany na karę 12 lat pozbawienia wolności. W marcu 1956 jego sprawa został umorzona zgodnie z ówcześnie obowiązującą procedurą. Zrehabilitowany, wyszedł złamany psychicznie i nerwowo. Nie pomogło intensywne leczenie i doskonała opieka lekarska. W chwili depresji targnął się na swoje życie. 10 sierpnia 1957 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach „z zachowaniem wszystkich honorów wojskowych” (kwatera A30-6-8)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Zobacz też Proces generałów Proces Tatar-Utnik-Nowicki
Przypisy
Bibliografia