W RPAU Nawiązał kontakt z Wojskową Radą Rewolucyjną Machnowców, w imieniu której zorganizował i przeprowadził w Połohach w dniach 3–4 stycznia 1919 kongres grup rebelianckich. Zgodnie z raportem Biłasza, zgromadzenie zdecydowało o zastąpieniu oddziałów pułkami, usprawnieniu zaopatrzenia i spraw medycznych oraz wybrało Kwaterę Główną Operacji kierowaną przez Biłasza. Od tego czasu stał się on jedną z czołowych postaci ruchu machnowskiego, należał do najbardziej tolerancyjnych wobec reżimu sowieckiego i opowiadał się za bliskim sojuszem z nim w walce z wojskami białych. Według charakterystyki P.A. Arszynowa, Biłasz był "doskonałym strategiem wojskowym, który opracował wszystkie plany ruchu wojskowego i był za nie odpowiedzialny".

26 stycznia 1919 w imieniu kwatery głównej rebeliantów udał się do Charkowa, gdzie negocjował z dowództwem czerwonego Frontu Południowego sojusz wojskowy, nawiązał kontakt z sekretariatem Konfederacji Grup Anarchistycznych Ukrainy „Nabat”, zgodził się na regularne dostarczanie literatury anarchistycznej i środków agitacyjnych na teren kontrolowany przez Machnowszczyznę.