bitew pod Ignacewem, Raszkowem i Nową Wsią.

Po zakończeniu służby zatrudnił się jako nauczyciel kolejno w Wodzisławiu, Desznie i Jędrzejowie. W tej ostatniej lokalizacji prowadził chór dziecięcy na 350 osób. W 1932 i 1938 uczęszczał do Muzycznego Ogniska Wakacyjnego przy Liceum Krzemienieckim. Poznał tam m.in. metodykę zapisywania pieśni na fonografie. W latach 1934–1937 studiował pedagogikę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1936 obronił dyplom na Wydziale Pedagogicznym i Teorii Muzyki Konserwatorium Muzycznego w Krakowie. W trakcie studiów zebrał dalsze 90 pieśni z powstania styczniowego i ponad sto zapisów ludowych utworów instrumentalnych.

Od stycznia 1938 pracował w Łukowie, jako nauczyciel muzyki Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Tadeusza Kościuszki. Wraz z młodzieżą prowadził prace terenowe nad lokalnymi pieśniami ludowymi. Po napaści Niemców na Polskę zajął się ratowaniem i zabezpieczaniem instrumentów muzycznych i księgozbioru. Otrzymawszy nakaz opuszczenia Łukowa, powrócił do Sienna w listopadzie 1939. Nadal prowadził ograniczone prace badawcze. Założył we wsi prawdopodobnie pierwsze w okupowanej Polsce tajne, młodzieżowe Wiejskie Ognisko Muzyczne (zaczynał od 15 osób, by pod koniec wojny osiągnąć liczbę 68 uczestników).