Cztery dni później w odległości około 95 MM na południowy zachód od południowego krańca Mainland okręt zatopił zbudowany w 1903 roku norweski parowiec „Tore Jarl” (1256 BRT), przewożący węgiel, pocztę i pasażerów z Newcastle upon Tyne do Trondheim (na pokładzie śmierć poniosła jedna osoba). 9 maja w odległości 3 Mm na południe od Peterhead na postawioną przez okręt podwodny minę wszedł zbudowany w 1902 roku brytyjski trawler „Windward Ho” (226 BRT). Jednostka zatonęła na pozycji ze stratą ośmiu członków załogi. 14 maja ten sam los spotkał pochodzący z 1899 roku brytyjski trawler „Bel Lily” (168 BRT), który zatonął 1,5 Mm na północny wschód od Peterhead tracąc 10 załogantów.
18 maja na stanowisko dowódcy UC-49 powrócił kpt. mar. Karl Petri. Między 13 a 15 czerwca U-Boot napotkał trzy wrogie konwoje, jednak nie zdołał ani razu zająć dogodnej do ataku pozycji ze względu na obecność eskorty. 17 czerwca na postawionej przez okręt nieopodal Westray minie zatonął zbudowany w 1904 roku norweski parowiec „Tosto” o pojemności 1234 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Methil do Haugesund (obyło się bez strat w ludziach).