Przez kolejne dwa lata usiłował on doprowadzić do rozmów pokojowych z Moskwą„Przez cały rok 1501 i 1502 jeździły do Moskwy poselstwa, które nie inaczej, jak prośbami o pokój nazwać trzeba”, Natanson-Leski 1922, s. 89., ale dopiero kolejne bezskuteczne oblężenie Smoleńska jesienią 1502 skłoniło Iwana III do odwrotu i rozpoczęcia negocjacjiNatanson-Leski 1922, s. 91..
Delegacje i ich cele mały|Czernihów (widok obecny) Skład poselstwa Aleksandra I miał charakter nie litewski, ale litewsko-polski. Był to pierwszy przypadek, gdy Polacy jechali z misją dyplomatyczną do Moskwy; rolę tę pełnili wojewoda łęczycki Piotr MyszkowskiNatanson-Leski 1922, s. 91–92. i stolnik krakowski Piotr WrocimowskiIwan Sapieha, [w:] Internetowy Polski Słownik Biograficzny, dostępny tutaj. Niektóre starsze źródła podają też podczaszego koronnego Jana Buczackiego oraz kanonika poznańskiego, księdza Stanisława Horyckiego, zob. np. Leon Chodźko, Historya domów Rawitów-Ostrowskich, Lwów 1871, s. 349.. Litwę reprezentowali namiestnik połocki Stanisław Hlebowicz i namiestnik kowieński Wojciech KłoczkoJulian Bartoszewicz, Tablice historyczne, [w:] Biblioteka Warszawska II (1865), s. 309..