W skład delegacji wchodził poseł inflancki, zaświadczając o polsko-litewskim przymierzu z Zakonem, oraz poseł węgierski, który demonstrował dynastyczną solidarność jagiellońską. Członkiem delegacji był również Iwan Sapieha, osobisty poseł żony Aleksandra HelenyIwan Sapieha, [w:] Internetowy Polski Słownik Biograficzny, dostępny tutaj., która za jego pośrednictwem zwracała się do swojego ojca. Instrukcje Aleksandra przekazane litewsko-polskiej delegacji dawały jej duży margines swobody. W wersji maksymalistycznej – do przedstawienia gdyby według ówczesnych standardów sędziwy Iwan III był już na łożu śmierci lub nie żył – król i wielki książę domagał się zwrotu wszystkich terenów zajętych przez Moskwę od roku 1500 oraz odmawiał uznania tytułu „pana całej Rusi”. W wersji minimum Aleksander godził się na przyjętą przez Iwana III tytulaturę, ale nie uznawał żadnych – nawet częściowych – trwałych strat terytorialnych, zezwalając jedynie na 3-letni rozejm na zasadzie status quo. Nieco odrębną linię reprezentował poseł królowej, która jako „służebnica i dziewka” Iwana uniżenie prosiła ojca o pokój.